De Twin Towers en de Teloorgang van Tolerantie
admin | sep 10, 2011 | Reacties 23
10 Jaar 9/11: 9/11, Lachen na de Twin Towers, Andere tijden: 9/11 in Den Haag. Nederland in de ban van terrorisme; enkele titels van programma’s op Nederlandse televisiezenders dit weekend. De aanslagen op het World Trade Center ofwel de Twin Towers in de VS tien jaar geleden, resulteren in een overdosis aan herdenkingsprogramma’s. Ook moslims laten zich niet onbetuigd. De Halve Maan (NTR) opende haar tweede seizoen met een discussie over ‘De vloek van Osama’. Politici en ambtenaren met een moslimachtergrond laten voor de gelegenheid de scheiding van kerk en staat even los. Tofik Dibi, tweede kamerlid voor GroenLinks, roept moslims met zijn ‘Laatste Fatwa’ op om zich niet langer te laten overheersen door een handjevol geleerden, maar zelfstandig te leren denken. Opvallend. Zeker als we deze hoeveelheid aandacht vergelijken met de ons omringende landen. Wat betekent dit? Waar komt deze grote behoefte om stil te staan bij deze eeuwig betreurenswaardige gebeurtenis vandaan?
Door: Ceylan Weber
Om de ervaringen van moslims die direct of indirect samenhangen met 9/11 te beschrijven, zouden tien columns onvoldoende ruimte bieden. De vraag wat deze ervaringen feitelijk aan het licht brengen, is interessanter. Uiteindelijk tonen ze vooral aan dat de spreekwoordelijke tolerantie waar Nederland zich al zo lang op beroept, feitelijk een zeepbel is gebleken.
Vanaf het einde van de jaren tachtig was ook in Nederland geleidelijk aan meer kritiek op islam te horen; beginnend na de fatwa tegen Salman Rushdie bij het verschijnen van zijn boek De Duivelsverzen. Vanaf 9/11 werd deze kritiek echter feller en venijniger. Bovendien stopte de stroom met verwijten richting deze ‘achterlijke religie’ niet meer. De hoofddoek voorop, haalde het ene na het andere onderwerp met betrekking tot islam de landelijke media. Na de gruwelijke moord op Theo van Gogh door een moslim op 2 november 2004 werd de weerzin tegen islam, die onder een aanzienlijk deel van de Nederlandse bevolking aanwezig bleek, toenemend voelbaar in het dagelijkse leven. Op straat, op scholen, in winkels, uitgaanscentra en in andere publieke ruimtes.
Ook de geluiden over islam in de politiek zijn wezenlijk veranderd. Dat geldt voor alle politieke partijen. De uitspraak van Tofik Dibi getuigt daar nogmaals van. De roep om een ‘Nederlandse islam’ wordt luider en luider. Daarbij krijg ik sterk de indruk dat die roep feitelijk de behoefte weerspiegelt om de aanwezigheid van moslims in ons land zoveel mogelijk onzichtbaar en invloedarm te maken. Pogingen om de migratiestroom van moslims te beperken, wetsvoorstellen om zichtbare islamitische kleding in publieke ruimtes te verbieden, islamitisch onderwijs te verbieden, en recent het verbod op onverdoofd slachten, zouden wel eens stille getuigen kunnen zijn van een onderliggende aanname dat de islam helemaal niets positiefs aan Nederland te bieden heeft.
Maar waarom kreeg dit proces zo’n enorme impuls door de aanslagen van 9/11? Mogelijk heeft dit te maken met de plotselinge bewustwording dat er een daadwerkelijk einde kan komen aan ruim 500 jaar overheersing door het Westen over de rest van de wereld. En aan de rechtstreeks daaraan gekoppelde welvaart en de comfortabele (idee van) veiligheid. De hedendaagse belangrijkste vertegenwoordiger én beschermer van die macht, de VS, werd bedrieglijk eenvoudig in belangrijke kernen geraakt. Geld geeft macht. Centra die om geld draaien, zijn symbolen van die macht. Hetzelfde geldt voor politieke centra. Het feit dat de terroristen juist deze centra kozen, maakten in één donderklap de toenemende kwetsbaarheid van onze geliefde welvaart en veiligheid zichtbaar.
Voor degenen die zich bezighouden met mondialiseringsprocessen is het glashelder dat samenlevingen als bijvoorbeeld China en India een grotere bedreiging voor de westerse overheersing en het daarmee gepaard gaande comfort betekenen. Dit is echter veel minder zichtbaar voor de gemiddelde burger in het Westen. In Nederland vormde de moord op Van Gogh bovendien een extra aanleiding om te gaan geloven dat de islam daadwerkelijk de grootste bedreiging voor Nederlands geluk en veiligheid betekent.
Die aanname deed de tolerantie tegenover moslims, intussen een grote bevolkingsgroep hier, in tien jaar tijd waarschijnlijk enorm afnemen. Het werd heel gewoon om moslims ter verantwoording te roepen. In de media, politiek, of gewoon tijdens het winkelen of reizen. En het ‘benoemen van de problemen die moslims veroorzaken’ geldt tegenwoordig zo’n beetje als dé oplossing van het probleem. Nederlandse moslims moeten niet zeuren over het feit dat zij zich daar helemaal niet comfortabel en veilig bij voelen. En signalen dat de meerderheid van moslims gelijkwaardig en constructief wil bijdragen aan deze samenleving worden stelselmatig onder het tapijt geschoven.
“Pas als jullie zijn als wij, hebben jullie recht op een gelijkwaardige plek”, is het actuele motto. Veel moslims verdraaien dezelfde stelling met hetzelfde gemak: “Pas als jullie ons helemaal accepteren, kunnen wij ons weer inzetten voor deze samenleving”.
Waar moslims daarom nu de moed moeten tonen om de inhoud van Dibi’s oproep serieus te nemen, zouden we als voltallig Nederlands volk van dezelfde moed moeten getuigen en toegeven dat de aanslagen op de Twin Towers tot de Teloorgang van onze illusie van Tolerantie leidden.
Ceylan Weber is lid van de redactie van Nieuwemoskee
Geplaatst in: Opinie
Reacties (23)
Geef een reactie | Trackback URL
Geef een reactie
Spelregels:Voordat reacties worden geplaatst, worden ze getoetst aan de volgende criteria:
- Wees kritisch: Reageer inhoudelijk en niet op de persoon en onderbouw je reactie zoveel mogelijk met argumenten. Verwijs waar mogelijk naar concrete feiten en/of voorbeelden.
- Wees verfrissend: Geef vooral originele, frisse reacties die een nieuwe of andere kijk op het onderwerp geven. Wees kort (maximaal 400 woorden), krachtig en blijf bij het onderwerp (ontopic).
- Wees genuanceerd: Generaliseer niet waar dat niet past. Vermijd zwart-wit voorstellingen en wij-zij denken. Discriminerende, beledigende en (be)dreigende uitingen zijn niet toegestaan.
Loading...
Vind dit een beetje een pessimistisch verhaal. Internationaal wordt Nederland nog steeds als een tolerant land gezien. De vraag is alleen wat daaronder wordt verstaan. Wat verstaat u daaronder mevr. Weber?
als ik aan 10 jaar 9/11 denk, dan is het inderdaad ook de zeepbel van de tolerantie in Nederland. Nederlanders zijn ‘tolerant’ als het een voordeel oplevert: vooral economisch. Dat heeft mij wel aan het denken gezet. Uiteindelijk heb ik mede daarom besloten te verhuizen naar Duitsland.
Heb het idee dat we er met elkaar in die 10 jaar niet slechter op geworden, ook al is het grotendeels waar wat mevr. Weber heeft opgeschreven. Volgens mij is Geertje over zijn hoogtepunt heen en wordt de moslimgemeenschap steeds ‘volwassener’. En die tolerantie… tja, ‘t is maar net hoe je dit begrip uitlegt.
Goede tekst!
Gisteren was de nationale brombeer Maarten van Rossem te gast in Knevel en Van den Brink. Hij had in 2001 aangegeven dat het allemaal wel mee zou vallen qua effecten van 9/11. En zat gisteren doodleuk te vertellen dat hij hierin gelijk heeft gehad. Niet dus. Er is veel meer veranderd dan we willen toegeven. Er zijn oorlogen gevoerd, er zijn duizenden mensen vermoord en wat de auteur van dit stukje zegt is ook weer: de tolerantie is ver te zoeken. Persoonlijk zie ik dat als een ‘geestelijke teloorgang’…
Goed betoog. Alleen hoe Dibi’s manifest te begrijpen? Fatwa’s zijn niet meer dan religieuze adviezen, die niemand opgelegd kunnen worden. Zijn pleidooi om tot afschaffing van die religieuze consultatie te komen – ifta’, istifta’- begrijp ik niet. Wanneer je dat als moslim van je werpt, dan ben je een redelijk ‘mens’.
De tolerantie ten aanzien van moslems is “teloor gegaan” (in ieder geval minder geworden). Nu is tolerantie voor een pluralistische samenleving van vitaal belang. Dus de vraag is: Hoe kon dit gebeuren? Hebben we hier slechts te maken met een tragische combinatie van onwetendheid, de “blonde sirene” en door de media opgeklopte Islamophobie?
Beste Ceylan,
ik vind het heel treurig als moslims zich in Nederland niet geaccepteerd voelen. Ik geloof je, maar wil hier toch een kanttekening bij maken. In mijn eigen kring, ik woon in Groningen, lijkt het mij dat de moslims die ik ken zich wel geaccepteerd voelen. Helaas is hier wel eens een moskee met varkensbloed besmeurd, een walgelijke misdaad, maar ik hoop dat het hier meevalt.
In het centrum waar ik werk spelen moslims en PVV-ers klaverjas met elkaar.
Hiermee wil ik jouw ervaringen niet bagatelliseren. Maar er zijn meer Nederlanders die Wilders verafschuwen dan die op hem stemmen.
Globalisering houdt in dat landen kunnen profiteren van elkaars economische voorspoed. Als het goed gaat in China, dan kan het ook goed gaan met ons.
Zo moeten wij ook hopen dat het goed gaat met de islamitische landen, dat is in ons eigen voordeel.
De extremistische islam is vooral een probleem voor de islamitische landen. Grotendeels zijn het moslims die slachtoffer zijn van de terreur. Er is dus alle reden voor moslims om zich daartegen uit te spreken.
Tofik Dibi wil dat moslims zich uitspreken in hun eigen belang.
Met hartelijke groet
Henk
@ Rein. Het is maar waar je je oor te luister legt. Ik heb in de afgelopen jaren al heel vaak van mensen uit het buitenland gehoord dat ze niet begrijpen wat er met het ooit zo tolerante Nederland is gebeurd. Tolerantie betekent voor mij dat je een ander de ruimte geeft om te zijn en doen wat hij/zij wenst, zelfs als je dat zelf afkeurt. Binnen de wensen van de wet en veiligheid uiteraard.
En tolerantie is een houding die je niet selectief kunt toepassen. Dat is wat er nu in Nederland veelal gebeurt. Ten opzichte van veel zaken zijn we toleranter dan andere landen, maar t.o.v. andere punten (zoals bijv. islam, migranten uit moslimlanden), veel minder tolerant. Dan rijst de vraag of het hier wel om tolerantie gaat of niet? Want nogmaals: tolerantie is een levenshouding waar je voor kunt kiezen en die je dan ook in algemene zin zou moeten volgen (als je die kiest).
@ Fatima. Dibi relativeert zijn gebruik van de term ‘fatwa’ ook en zegt dat hij uiteraard niet in de positie is om die officieel te geven. Zijn daad ziet hij (e.a. begrijp ik) als een symbool. Ik lees verder de inhoud van zijn oproep niet als een aansporen om geen mensen met kennis over islam te consulteren, maar wel om dit niet blindelings te doen. En zelf te blijven nadenken en beslissen over wat je in bepaalde situaties doet. Daarvoor hoef je geen geleerden te diskwalificeren. Hij spreekt zich vooral uit tegen het kritiekloos achter één of enkele geleerden aanhobbelen en je eigen hersenen stil leggen. Die mening deel ik geheel, hoewel ik er niet gelukkig mee ben dat een politicus zo’n uitspraak doet.
@J. In mijn column geef ik slechts één verband aan. Jij noemt drie factoren die volgens jou mogelijk een rol spelen. Een proces als dit (het afnemen van tolerantie) is echter zo complex dat het bijna onmogelijk is om alle oorzaken helder op een rijtje te krijgen. Daar leent een column zich ook niet voor
.
@ Henk, je haalt een aantal punten aan waarmee je zegt mijn standpunt niet te willen bagatelliseren, maar wel sterk relativeert
. Enkele opmerkingen:
Ik had een paar jaar geleden ook de ervaring in Groningen dat de sfeer daar meer ontspannen was. Uiteraard is ook een verschijnsel als tolerantie context gebonden. Maar het met bloed besmeuren van een moskee was tot 10 jaar geleden in Nederland welhaast ondenkbaar en gebeurt nu regelmatig (er is ergens een overzicht van dit soort ‘incidenten’ – daar word je niet blij van).
De afname van tolerantie is niet alleen af te meten aan het al dan niet verafschuwen van de standpunten van Wilders, of op hem stemmen. Als je analyseert hoe over het algemeen en op verschillende terreinen de houding t.o.v. islam en moslims in Nederland veranderd is, kun je tot geen andere conclusie komen, dan dat tolerantie in dit opzicht (sterk) is afgenomen de afgelopen 10 jaar.
Ik ben met jou voor een meer gelijke verdeling van economische macht dan nu het geval is. En ook dat dit uiteindelijk iedereen (ook ons) ten goede zou komen. Maar het leidt er ontegenzeglijk toe dat bepaalde landen die gewend waren vanwege hun welvaart de dikste vinger in de pap te hebben, zullen ervaren (of al ervaren) dat dit niet meer zo is. Bovendien betekent toenemende welvaart in genoemde e.a. landen ook een toename van consumptie, incl. bijvoorbeeld milieuvervuiling. Dat is een bedreiging die ‘we’ nog altijd onvoldoende serieus nemen. Mede omdat-ie nog onvoldoende zichtbaar is.
Tot slot: wat Dibi’s motieven zijn, weten we niet volgens mij. Maar zelfs als jouw aanname klopt, dat hij dit in het belang van moslims heeft gezegd, blijf ik bij mijn mening dat een politicus en de politiek in algemene zin zich buiten de inhoudelijke kant van religie moet houden. De scheiding van kerk en staat is echt een wezenlijke bescherming van gelijke burgerrechten (zowel voor gelovigen als atheisten bovendien). Rita Verdonk was de eerste die dit uitgangspunt regelmatig met voeten trad; daarna volgden andere partijen inclusief de PvdA en ik schrik ervan dat nu GroenLinks ook de grens oversteekt. In het kader van ‘het probleem islam/moslims’ geeft men in de Haagse politiek uiterst belangrijke grondbeginselen op. Dat betreurde ik toen Verdonk dat deed, en dat betreur ik nu. Ongeacht het feit dat ik het met de inhoud van zijn oproep eens ben, d.w.z. als hij het idd bedoelde zoals ik in mijn reactie aan Fatima schreef.
Is het een zonde om intolerant te zijn tegen een godsdienst die zelf niet bepaald uitblinkt in tolerantie naar andersdenkenden, mede-gelovigen van andere stromingen, mensen met een seksuele geaardheid die niet volgens de norm is, mensen die niet meer geloven, etc.
De islam is zelf notabene een bijzonder opportunistische godsdienst die zelf discrimineert (geen rechten voor homo’s, man en vrouw geen gelijke rechten, afvalligheid strafbaar, trouwen met niet-moslims verboden).. en daar moet je dan tolerant naar zijn? Waarom precies? Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet.. dus schrap eerst die regels maar eens.. dan praten we wel verder.
@Aleksander. Wat jij zegt, illustreert precies wat er mis ging met het begrip tolerantie in Nederland. Zoals ik al eerder schreef, is tolerant-zijn een houding, waarbij je vooral ruimte laat voor ideeen, gedrag, enz., waar je het zelf niet mee eens bent of waar je zelf niet voor zou kiezen. Waarbij er uiteraard grenzen zijn, die te maken hebben met het handhaven van ieders persoonlijke integriteit, veiligheid en ruimte om zichzelf te zijn.
In die zin dienen moslims idd ook tolerant te zijn t.o.v. personen die keuzes maken, waar zij het niet mee eens zijn. Of die in hun opvatting een zonde begaan.
Bovendien laat je reactie goed zien, dat je wel een heel eenzijdig beeld over islam hebt en ik weet dat je daarin helaas niet de enige bent. Maar op deze site schrijven bijvoorbeeld met grote regelmaat mensen met een andere levensbeschouwing dan islam, en ik schat ongeveer evenveel mannen als vrouwen. Daar is kennelijk ruimte voor, ook als de redactie uit moslims bestaat. De eerste hoofdredacteur was een vrouw (ondergetekende in casu). Onlangs schreef Mireille Niel nog een column over de verschillende manieren waarop moslims in Jordanie hun geloof opvatten en leven. En ikzelf schreef voor de zomer nog een column over homoseksualiteit waarin ik volgens mij duidelijk aangaf dat homoseksuelen voor mij gelijkwaardige mensen zijn en ik het ongelijkwaardig beschouwen van deze groep mensen een groot onrecht vind.
Zomaar wat voorbeelden op deze site. En wij van Nieuwmoskee zijn bij lange na niet de enige moslims die niet aan het door jou geschetste beeld voldoen. ‘De islam’ (d.w.z. één opvatting over wat islam inhoudt) bestaat niet onder moslims. Al werden er in de afgelopen 20 jaar genoeg pogingen ondernomen om dat tegen te spreken. En helaas zijn er ook moslims die daaraan bijdragen. Maar het is simpelweg verre van de realiteit.
Tolerantie gaat dus over hoeveel ruimte je aan andere mensen geeft. En in jouw reactie ook over de vraag hoeveel ruimte je jezelf geeft om je beeld over islam te nuanceren en moslims niet over één kam te scheren. Als iedereen eerst op de ander gaat zitten wachten voordat hij/zij een meer tolerante of genuanceerde houding aanneemt, komen we nooit ergens.
Inderdaad is de tolerantie jegens moslims en migranten in Nederland in de laatste 20 jaren verder te zoeken dan voorheen. Maar daarin staat Nederland niet alleen. Toenemende intolerantie tussen religie’s, rassen en andere groeperingen is universeel en maakt deel uit van de globalisering. Het is volgens mij eerder een teken dat Nederland nu wel moet toegeven dat het maar een ‘normaal’ land is met een ‘gewoon’ volk, ‘even’ normaal als Nigeria bij voorbeeld, of Sri Lanka, Pakistan, Australie, Bosnie en noem maar op. Volgens mijn ervaringen in Nederland placht men altijd te denken dat Nederland toleranter, vredelievender, socialer, eerlijker etc. is, in ieder geval altijd een tikkeltje beter en wijzer dan de rest van de wereld. Nu blijkt dat men ongeveer hetzelfde reageert als ieder ander bij het afnemen van welvaart, en ook bij het zich bedreigt voelen tot extreme gedachten kan komen.
Ten tweede ben ik het niet eens dat Tofik Dibi zich buiten de inhoudelijke kant van religie moet houden. Dibi doet deze uitspraken als moslim en niet als staatsman, denk ik, hoewel ik het van hieruit (Indonesie) natuurlijk moeilijker kan volgen. Ceylan heeft gelijk dat men kerk en staat sterk gescheiden moet houden, het instituut kerk moet zich niet bemoeien met staatsaangelegenheden en omgekeerd dient de staat geen invloed uit te oefenen op kerkelijke aangelegenheden. Maar een gezonde dialoog tussen politiek en religie is een groot goed voor de sociale cohesie van een land. Indien de politiek meer religie gevoelig zou zijn en religie meer politiek bewust, zou het het welzijn en de vrede alleen maar ten goede komen, niet alleen in Nederland, maar ook hier in Indonesie en elders in de wereld.
Ceylan, dat een handjevol bekeerde Nederlanders toevallig wel positieve stukjes schrijft op een website vind ik dus totaal niet representatief voor moslims. Als ik op een site als Ontdekislam, Maroc, etc. ga zitten, in mijn wijk een beetje rondkijk, etc. heb ik binnen no-time honderden voorbeelden van moslims die uitermate intolerant doen. Combineer dat met de enorme verzameling aan incidentjes, van cartoon-gezeur, tot het ontslaan van hoogleraren omdat ze in het kader van academische discussie bijv iets zeggen over de profeet, tot het verbieden van toneelstukken, posters, het demoniseren van types als Dibi en Marcouch (kom jij nooit in een moskee? Die mensen worden geschoffeerd door de meeste moslims die ik ken), en ik kan me nog een incidentje herinneren dat jij ook niet al te welkom was op een bekeerlingendagje na je hoofddoek actie. Tel daar nog aanslagen bij op, buitenlandse problematiek (ik heb een tijd in indonesie gewoond en daar was toch continu een bomcontrole bij mijn kerk dankzij je collegas), etc. etc.
Ik kan me niet voorstellen dat je daadwerkelijk nou probeert te beweren dat de islamitische theologie zich heel tolerant opstelt naar homoseksuelen, naar mensen die van hun geloof willen afstappen en wat ik allemaal nog meer schrijf. Bovendien zijn jullie ook niet heel tolerant, want ik meen dat jullie artikelen van Abdul-Jabbar van de Ven gewoon weigeren (naar zijn eigen zeggen).
Inderdaad, je hebt gelijk als iemand de eerste stap moet zetten. Dus ik zou zeggen… mail naar imam Fawaz, ik verwacht binnen enkele dagen een persbericht van hem dat homoseksuelen gelijke rechten hebben en afvalligheid is toegestaan. Ik zit met mijn hele pakket aan tolerantie klaar om het cadeau te doen..
Verder vind ik het nogal problematisch als je mijn gedrag bij voorbaat al een ‘zonde’ noemt, en dat moslims maar tolerant moeten zijn naar mijn ‘zondes’. Op zo’n manier praat je toch niet met mensen? Ik ga toch ook niet zeggen dat ik moslims walgelijk vind en dat ik desondanks maar tolerant moet zijn tegen zoiets afschuwelijks waar zij zich mee bezig houden? Wat is er nou tolerant aan zon formulering?
Zolang mijn gedrag dus stelselmatig als iets fouts wordt afgeschilderd en een ‘zonde’ waarom moet ik mij dan vriendelijk opstellen naar mensen die zoiets denken? Heb ik niet het recht om jullie gedrag als iets fouts af te schilderen?
Beste Aleksandr,
Ik ben me zeer bewust van het feit dat er ook veel moslims zijn die geen of een minder tolerante houding nemen. Dat is een probleem en veel moslims om mij heen en ikzelf zetten ons dagelijks in om daar iets aan te veranderen. Dat zijn overigens bij lange na niet alleen ´bekeerlingen´.
Helaas mis je wel mijn punt dat het er bij tolerantie dus niet om gaat dat je een bepaald gedachtengoed al dan niet goedkeurt, maar dat het gaat om je houding tegenover mensen. Ook al keur ik het gedrag van moslims die zich intolerant tegenover bijvoorbeeld homoseksuelen gedragen, geheel af, kan ik in mijn houding wel tolerant tegenover hen als persoon blijven in de hoop dat juist die tolerantie deuren opent die tot verandering blijven (uiteraard totdat bepaalde grenzen worden overschreden. In dit voorbeeld zou dat kunnen zijn als de lichamelijke integriteit, veiligheid of gelijke behandeling voor de wet van homoseksuelen in het geding komt).
Verder begrijp ik niet goed waarom je denkt dat ik jouw gedrag bij voorbaat zondig vind? Over welk gedrag hebben we het dan? In ieder geval bedoelde ik dit meer overdrachtelijk dan als iets wat ik vind en al zeker niet gekoppeld aan concreet gedrag van jou, want ik zou niet weten wat dat zou zijn?
Tot slot: als jij jouw tolerantie pas tot recht laat komen als de laatste moslim zich tolerant t/o bijv. homoseksualiteit opstelt, dan ben ik bang dat we dat in onze levens niet gaan meemaken. Bovendien, wat doe je dan met al die andere mensen met een andere levensbeschouwing (inclusief atheisten die ik ken!) die dat doen? Is het niet zo dat de beste kans op verandering bestaat als we eerst zelf in beweging komen, i.p.v. te wachten tot de hele wereld is geworden zoals we zouden willen?
Alle goeds, Ceylan
@ June. Een mooie gedachte waar ik wat langer over wil nadenken voordat ik kan zeggen of ik het met je eens ben. Misschien is dit ook wel heel contextueel bepaald. In Indonesie is het een succesfactor dat beide ‘instituten’ zich wederzijds actief tot elkaar verhouden. In ieder geval tot voor kort, want de laatste paar jaar begin ik me wel zorgen te maken over het doorslaan van de balans in deze. Daarmee bedoel ik dat religieuze stromingen teveel invloed krijgen op de politiek.
In Nederland zijn de geschiedenis en de huidige situatie echter nogal afwijkend. Tot de aanwezigheid van een grote groep moslims was de scheiding van kerk en staat ongeveer heilig. Het is duidelijk onder invloed van het feit dat zoveel moslims nu onderdeel uitmaken van de Ned’se samenleving dat men de scheiding tussen kerk en staat steeds verder achter zit laat. Dat lijkt me niet de juiste reden. Maar nogmaals, ik wil hier wel wat langer over nadenken. Idealiter zouden politiek en religie een open gesprek met elkaar aan moeten kunnen gaan. Wellicht dat het nieuws van vanmorgen over de coalitie tussen een joodse en islamitische organisatie n.a.v. het verbod op onverdoofd slachten, daar wel een begin voor is. Ik begreep in ieder geval dat de Tweedekamer het gesprek met deze coalitie wel aan wil gaan. Dank voor je reactie!
Tofik lijkt de politieke blunder van zijn leven te hebben gemaakt, want hij wordt alom op vreselijke wijze afgemaakt, bijv. Joop.nl:
” – misplaatst, maar vooral triest..
legitimeert hiermee de anti-islamkruistocht..
besmet geraakt met het populistische virus..
deze actie is niet alleen overdreven, maar contraproductief en naïef..
om aandacht te krijgen..
gemeenplaatsen en platitudes gebruikt..
puur effectbejag..
kort door de bocht..
jezelf populair maken bij dat electoraat..
Dibi cs last hebben van het Stockholm syndroom.. – ”
http://www.joop.nl/opinies/detail/artikel/final_fatwa_van_tofik_dibi_legitimeert_gekke_geert/
Hieruit blijkt maar weer eens dat het islamdebat in Nederland zo vergiftigd is dat je er maar beter niet meer aan mee kunt doen, ik ben diep teleurgesteld. Tofik heeft toch Mohammed Aouaou als bondgenoot, die hier onlangs een prijs heeft gewonnen. Moeten we nu ook met hem afrekenen?
Is het misschien mogelijk dat Marcouch en Arzough goede bedoelingen hebben, of worden zij nu ook afgevoerd als bondgenoten van Wilders?
Ceylan, ik kan me goed vinden in je stuk maar ik krijg toch de indruk dat wij vanaf het begin af aan al over iets anders praten. In mijn eerste bijdrage had ik het specifiek niet over mensen, in dit geval moslims, maar over een gedachtengoed. Ik vroeg mij dan ook af waarom ik positief tegenover een religie moest staan, dat heeft verder weinig met de mensen te maken. Ik zie geen enkele reden om intolerant te zijn tegen moslims, en ik moet nog het eerste krantenartikel zien waarin moslims uit hun huis worden verjaagd door boze homoseksuelen (alhoewel wereldwijd natuurlijk miljoenen moslims onderdrukt worden door ongelovigen en homoseksuelen vooral, kijk vooral naar al die landen waar de doodstraf staat op moslim zijn..kuch).
Waar je mij dus niet van hebt kunnen overtuigen is dat die hele *theologie* deugt. De correlatie tussen bepaald gedrag en diezelfde religie ligt zo voor de hand dat ik mij niet kan voorstellen dat het hier een toevalligheid betreft.. dat er ook mensen zijn die een geheel andere draai geven aan die dogma’s.. so be it.. zo’n dogmatisch stelsel waarin geen expliciete mensenrechten zijn verankerd en wat bovendien zo multi-interpretabel is dat jij er een Robijn reclame in leest en iemand anders een oproep om een Boeing in een flat te jagen maakt het alleen maar verontrustender. Iets dat blijkbaar zo ambigu is verdient geen enkele autoriteit en zeker geen respect in mijn optiek.
Dat jij er wel iets moois van hebt weten te brouwen daarenten maak ik een diepe buiging voor.
Waar ik het over had met zondig is dat jullie mijn leefstijl (ongelovig, homoseksueel) eigenlijk bij voorbaat al zondig noemen en het liefst mijn leefstijl beperkt zien, zowel juridisch als in de publieke ruimte. Als ik daarentegen jullie geloof afschuwelijk noem bijv. dan is dat intolerant. Dat vind ik nogal meten met twee maten. Waarom geen islamitisch homohuwelijk? Zijn jullie de enige die dat soort regels mogen bedenken?
Beste Henk en Aleksandr,
Ik schrijf jullie tegelijk en hoop dat jullie me dat niet kwalijk nemen. Ik wil dit onderwerp hierna ook graag afronden.
Henk, mijn artikel heeft op nujij.nl gestaan. Je wilt ook niet weten wat voor reacties daaronder staan. Dat is dus kennelijk het klimaat dat we met elkaar gecreeerd hebben. Ik heb niets tegen de inhoud van wat Dibi, Marcouch, Naima Azough en Ajouaou zeggen, maar ik maak wel bezwaar tegen het feit dat sinds laten we 9/11 voor het gemak aanhouden, het steeds normaler is geworden voor politici om zich met de inhoud van religie bezig te houden. Mohamed Ajouaou is geen politicus en Naima Azough ook niet meer. Dus voor hen geldt dat argument sowieos niet. (En toen ze het wel was, hield zij bewust grote afstand tot dit soort onderwerpen en uitspraken – iets dat volgens mij echt correct is als je de scheiding tussen kerk en staat zoals die hier bedoeld is, serieus neemt). Je kunt zulke belangrijke beginselen niet afschaffen omdat iets je op een zeker moment meer of minder welgevallig is. Maar kennelijk weegt het zwaarder dat ze als publieke figuren ‘het lef hebben’ iets hardop te zeggen (wat vele andere moslims in Nederland die veel minder bekend zijn al veel langer doen overigens), dan dat we nog kijken naar beginselen die ons allemaal zouden horen te beschermen. Inclusief Dibi. Scheldpartijen zijn nooit mijn stijl geweest en ook niet van Nieuwemoskee. Maar het feit dat hem dat gebeurt (en mij ook), moet er niet toe leiden dat we helemaal geen inhoudelijke kritiek op elkaar meer durven/mogen uiten. Dan zijn we terug bij af.
Aleksandr. Je hebt gelijk dat jij tolerantie aan de religie islam koppelt en ik aan de omgang met andere mensen. Als jij ervan overtuigd bent dat er maar één juiste uitleg van de islam bestaat, en dat het degene is die jij schetst, kan ik mij jouw argumenten voorstellen. Ik weet echter dat er meer moslims zijn die ongelovigen en/of homoseksuelen geen kwaad willen doen, dan wel. Degenen die dat wel willen, komen echter meer in beeld. Dat is nu eenmaal een ongeschreven wet: slecht nieuws is nieuws. Goed nieuws hooguit leuk voor een sporadische afwisseling.
Je zegt dat mijn visie je aanspreekt en daarna dat ‘jullie ‘ (onder wie ik) jou op voorhand zondig vinden (omdat ongelovig/homoseksueel). Hoe weet je dat? Ik kan je verzekeren dat ik het al abject vind om in zulke termen te denken. En ook nu met mij veel andere moslims. En steeds meer. Lees anders m’n verdiepende artikel ‘versteende beelden’ er nog eens op na. Want misschien zit de tolerantie waar ik jou op probeer te attenderen er wel in dat jij van alle moslims bij elkaar één rotspartij maakt die er allemaal precies dezelfde opvattingen hebben. En niets is minder waar.
@ Ceylan. Je hebt helemaal gelijk. Waar het om gaat is dat de dialoog tussen politiek en religie een gezonde – jij noemt het een open – dialoog moet zijn. In Indonesie, lijkt het de laatste tijd inderdaad steeds ongezonder te worden. Er zijn geruchten dat er zelfs een samenzwering is tussen de politiek en een bepaalde Islamitische stroming om te kritische stemmen de mond te snoeren. Als het zo is, wordt het zo dat religie en politiek elkaar ge- of misbruiken. Dat is de andere kant van de medaille.
Omgekeerd, denk ik dat vele niet-moslim gelovigen in Nederland juist dankbaar moeten zijn voor de aanwezigheid van deze nieuw-religieuze groep die de starheid waarmee het begrip scheiding kerk en staat voordien gehanteerd werd heeft doorbroken en de Nederlandse politiek religie-bewuster heeft gemaakt. Een soort blessing in disguise, wat velen niet zien.
Het is dus inderdaad contextueel bepaald. Maar beide ontwikkelingen kunnen tot nut zijn voor het vinden van een gezonde en open dialoog, indien de positieve en negatieve kanten steeds kritisch beschouwd worden.