Het huwelijk van een moslimvrouw met een niet-moslim

pemVolgens de klassieke islamitische regelgeving mag een moslimvrouw niet trouwen met een man die geen moslim is. Het onderwerp ‘huwelijk van een moslimvrouw met een niet-moslim’ is dan ook omgeven met veel taboes. Toch zien we in de praktijk dat dergelijke huwelijken wel voorkomen; zeker in de hedendaagse pluriforme westerse wereld. Er zijn namelijk moslima’s die verliefd worden op een niet-moslimman en besluiten om met hem te trouwen. Andere vrouwen bekeren zich tijdens hun huwelijk tot de islam, en blijven toch met hun niet-moslim echtgenoot getrouwd. Over hun persoonlijke overwegingen en ervaringen is al eerder in dit maandblad geschreven.[1] In dit artikel wil ik echter ingaan op onderbouwing van de islamitische regelgeving over dit onderwerp. Hoe wordt het ‘verbod’ op een huwelijk van een moslimvrouw met een niet-moslim beargumenteerd? En hoe sterk en houdbaar zijn deze argumenten eigenlijk?

Door: Pé Mullenders

Vaak wordt gesteld dat er onder moslimgeleerden consensus zou bestaan over het feit dat een moslimvrouw niet met een niet-moslimman mag trouwen. Zo zegt professor Khaled Abou El Fadl, gespecialiseerd in islamitisch recht en mensenrechten: “Tot mijn verrassing hebben alle wetscholen het een moslimvrouw verboden om te trouwen met een man die een kitabi (van de mensen van het boek) is. Ik ken geen enkele afwijkende mening hierover, en dat is erg ongebruikelijk bij de islamitische jurisprudentie, omdat moslimjuristen het vaak over veel zaken oneens zijn, maar dit is niet een daarvan.”[2] Uit andere bronnen lijkt die consensus echter toch minder sterk te zijn; daarin wordt namelijk gesproken over een meerderheid van de moslimgeleerden die dit standpunt aanhangt.[3]

Maar of er nu wel of geen sprake is van consensus, de argumenten van moslimgeleerden tegen een huwelijk van een moslimvrouw met een niet-moslim, kunnen in twee groepen ingedeeld worden. In de eerste plaats zou een dergelijk huwelijk niet kunnen, omdat de Koran dit niet zou toestaan of zelfs zou verbieden. En de tweede reden is dat deze moslimgeleerden de man beschouwen als het hoofd van het huishouden, met de bevoegdheid om gezag uit te oefenen over zijn vrouw. Vanuit deze gedachte leidt een huwelijk van een moslimvrouw met een niet-moslimman tot problemen: de vrouw zou geconfronteerd worden met onderdrukking bij het praktiseren van haar religie, en de kinderen zouden opgroeien tot niet-moslims. Hieronder zal ik beide argumenten uiteen zetten.

Koran: (g)een verbod?
In de redeneringen dat de Koran een huwelijk van een moslimvrouw met een niet-moslimman zou verbieden, staan onderstaande twee Koranverzen centraal:

“Trouwt niet met veelgodendienaressen, zolang zij niet gelovig zijn geworden; een gelovige slavin is echt beter dan een veelgodendienares, ook al bevalt zij jullie. En laat [jullie vrouwen] niet trouwen met veelgodendienaars, zolang zij niet gelovig zijn geworden; een gelovige slaaf is echt beter dan een veelgodendienaar, ook al bevalt hij jullie. (…)” (Soera Al-Baqara, 2: 221)

“Jullie die geloven! Wanneer gelovige vrouwen als uitgewekenen tot jullie komen, stelt haar dan op de proef. God kent haar geloof het best. En wanneer jullie weten dat zij gelovig zijn zendt haar dan niet terug naar de ongelovigen. Zij zijn aan hen niet toegestaan [om mee getrouwd te zijn] en zij zijn voor haar niet toegestaan. (…)” (Soera Al-Moemtahana, 60: 10)[4]

Opvallend is dat de profeet Mohammed (vrede zij met hem) zich nooit over deze verzen heeft uitgelaten. Er zijn dus geen ahadieth (overleveringen) die ons behulpzaam kunnen zijn bij de interpretatie ervan. Met andere woorden: er is een “gebrek aan een uiteenzetting uit de soennah van deze Koranverzen”, aldus Alex Leeman, die uitvoerig onderzoek heeft gedaan naar de onderbouwing van de islamitische regelgeving over interreligieuze huwelijken.[5]

Wanneer we bovenstaande verzen nauwkeurig onder de loep nemen, dan zien we dat in vers 2:221 het aan zowel moslimmannen als moslimvrouwen verboden wordt om te trouwen met ‘veelgodendienaren’. Het Arabische woord dat hier gebruikt wordt, mushrik, wordt in het Nederlands ook wel vertaald met ‘afgodendienaar’ of ‘polytheïst’. Allah zegt hier dus niets over het huwelijk van moslimvrouwen met niet-moslims in het algemeen, maar alleen over een specifieke categorie niet-moslims, namelijk veelgodendienaren. Dit vers kan dus niet toegepast worden op alle niet-moslims. Hetzelfde geldt voor vers 60:10, waarin het moslimvrouwen verboden wordt om met een andere categorie niet-moslims getrouwd te blijven, namelijk met ongelovigen (kuffaar). De Koran bevat dus geen algemeen verbod voor moslimvrouwen om met niet-moslims te trouwen. De Amerikaanse onderzoekster Kecia Ali, die gespecialiseerd is in islamitische jurisprudentie en de positie van vrouwen in de islam, vindt “deze bangmakerij dat de Koran zo’n huwelijk expliciet verbiedt”, dan ook “misleidend”.[6]

Bovendien moeten deze Koranverzen in hun historische context begrepen worden, stellen sommige moslimgeleerden. Zo benadrukt Mohammad Ali Syed, een Brits/Bengaalse jurist die gespecialiseerd is in de islamitische wet, dat de kwesties die in de verzen 2:221 en 60:10 behandeld worden, ontstonden in verband met oorlogsvoering: “De oorlog met de afgodendienaren, die nu niet alleen mensen waren met slechts andere religieuze opvattingen, maar  vijanden die uit waren op de vernietiging van de moslims, had ervoor gezorgd dat nieuwe regels van kracht werden. Huwelijken met degenen die oorlog voerden tegen de moslims, zouden tot ernstige moeilijkheden en tal van complicaties hebben kunnen leiden. (…) dat zelfs de echtelijke relaties die al bestonden ​​tussen gelovige vrouwen en hun ongelovige mannen, door de oorlog beëindigd moesten worden. Vandaar het verbod op dergelijke huwelijken.”[7] Het is dan ook de vraag of bijvoorbeeld vers 60:10 vanwege zijn historische context nog wel van toepassing is op de situatie van bekeerlingen in het hedendaagse Westen.[8]

Koran: (niet) toegestaan?
De Koran bevat dan misschien geen expliciet verbod voor moslimvrouwen om met (alle) niet-moslimmannen te trouwen, maar de Koran geeft hen ook geen expliciete toestemming daarvoor, redeneren veel moslimgeleerden. Voor mannen is die expliciete toestemming er wel, namelijk om te trouwen met christelijke of joodse vrouwen.[9] Dit wordt afgeleid uit het volgende Koranvers:

“Heden zijn aan jullie de goede dingen toegestaan. Het voedsel van hen aan wie het boek gegeven is, is aan jullie toegestaan en jullie voedsel is aan hen toegestaan en ook de eerbare vrouwen onder de gelovigen en de eerbare vrouwen van hen aan wie voor jullie tijd het boek gegeven is, als jullie haar in eerbaarheid en niet in ontucht haar loon geeft en zonder minnaressen te nemen. (…)” (Soera Al-Maa’ida, 5: 5)

De traditionele uitleg van dit vers staat echter steeds vaker ter discussie. Critici stellen bijvoorbeeld dat de Koran zich weliswaar vaker en explicieter tot mannen dan tot vrouwen richt, maar dat vele verzen toch op beide geslachten van toepassing zijn. Het Instituut voor islamitische studies en publicaties uit Suriname stelt bijvoorbeeld dat er wel meer Koranverzen zijn die tot de man gericht zijn, maar die “gezien de inhoud ervan logischerwijs ook voor de vrouw bedoeld” zijn.[10] Over Koranvers 5:5 schrijft men dan ook dat dit “een afgeleide toestemming verleent aan moslimvrouwen om volgelingen van het Boek te huwen.”[11]

Anderen stellen meer in het algemeen dat in de islam de geloofsregels voor beide seksen gelijk zijn, en dat vers 5:5 daarom voor zowel mannen als vrouwen geldt. Zo zegt imam Khaleel Mohammed, professor aan het Center for Islamic and Arabic Studies van de San Diego State University in Californië: “Christelijke geloofsovertuigingen zijn hetzelfde voor mannelijke en vrouwelijke volgelingen van het christendom, dus hoe kan de Koran het huwelijk met de christelijke vrouw toestaan maar met de christelijke man niet?”[12]

We zouden hieruit dus kunnen afleiden dat de toestemming die de Koran geeft om met joden en of christenen te trouwen, zowel voor moslimmannen als moslimvrouwen bedoeld kan zijn.

Moslimvrouw onderdrukt?
Zoals eerder gezegd is de tweede reden waarom moslimgeleerden stellen dat het voor een moslimvrouw verboden is om met een niet-moslimman te trouwen, het feit dat zij de man beschouwen als het hoofd van het huishouden, met de bevoegdheid om gezag uit te oefenen over zijn vrouw. Een vrouw die met een niet-moslimman trouwt, zou daardoor te maken krijgen met onderdrukking bij het praktiseren van haar religie.[13] Dit argument wordt als volgt verwoord door Mashood Baderin, een professor in de rechten aan de Universiteit van Londen: “Onder de islamitische wet heeft een moslimman die trouwt met een christelijke of joodse vrouw een religieuze verplichting om zowel het christendom als het jodendom te eren en respecteren. Daardoor komen de religieuze overtuigingen en rechten van de vrouw door het huwelijk niet in gevaar, omdat ze vrij zou zijn om haar godsdienst als christen of joodse te behouden en uit te oefenen. Omgekeerd heeft een christelijke of joodse man die met een moslimvrouw trouwt, binnen zijn eigen geloof niet een dergelijke verplichting, dus het toestaan ​​van een moslimvrouw om te trouwen met een christelijke of joodse man kan haar religieuze overtuigingen en rechten in gevaar brengen.”[14]

Wat opvalt in bovengenoemde argumentaties, is dat deze veelal op veronderstellingen, aannames of verwachtingen gebaseerd zijn. De vraag is dan ook, in hoeverre deze stand houden in de praktijk. Hoe dominant is bijvoorbeeld in deze moderne tijd de positie van de man in een huwelijk? En krijgt een moslimvrouw die met een niet-moslim trouwt, inderdaad te maken met onderdrukking bij het uitoefenen van haar religie? Kecia Ali vindt dat “onuitgesproken maar fundamentele veronderstellingen over mannelijke dominantie in het huwelijk (…) niet langer wijd gedeeld, of in elk geval niet langer in brede zin acceptabel [zijn] als rechtvaardiging voor het verbod op interreligieuze huwelijken.” Doordat “de veronderstellingen over mannelijke suprematie en dominantie binnenshuis niet langer standhouden”, is een moslima die in een overwegend niet-moslim land leeft, volgens haar dan ook verzekerd van de vrijheid om in haar huis ongehinderd de islam te praktiseren.[15] Ook andere moslimgeleerden, bijvoorbeeld Khaleel Mohammed, Nuryamin Aini (docent in de sjari’a aan de Islamitische Staatsuniversiteit Syarif Hidayatullah in Indonesië,) en Abdullahi Ahmed An-Na’im (expert in het islamitische familierecht aan de Emory University), stellen deze veronderstellingen ter discussie.[16]

Kinderen niet-moslims?
Het argument dat de kinderen uit een huwelijk van een moslimvrouw met een niet-moslim zullen opgroeien tot niet-moslims, wordt minder uitvoerig verwoord. “Technisch gezien krijgen kinderen de religie van hun vader”, “Kinderen zouden geneigd zijn de religie van hun vader te volgen” en “de kinderen uit een dergelijk huwelijk, die vermoedelijk opgevoed zouden worden in de godsdienst van de mannelijke partner”, kunnen we hierover lezen.[17]

Ook op de veronderstelling dat kinderen uit een huwelijk van een moslimvrouw met een niet-moslim tot niet-moslims zullen opgroeien, valt wel wat af te dingen. Nuryamin Aini deed namelijk onderzoek op basis van gegevens over interreligieuze huwelijken in Yogjakarta uit de Indonesische volkstellingen van 1980, 1990 en 2000. In 1980 bleek maar 50 procent van de kinderen van moslimmannen die met een niet-moslimvrouw getrouwd waren, moslim te zijn. Maar bij de kinderen van moslimvrouwen die met een niet-moslimman getrouwd waren, was dit aandeel veel hoger, namelijk 77 procent. In 1990 was dit zelfs gestegen tot 79 procent. Aini concludeert dan ook: “Daarom kun je stellen dat de moslimvrouw die trouwt met een niet-moslim, beter in staat is om haar kinderen tot moslims op te doen groeien, dan wanneer het de man is die moslim is. De godsdienst van de moeder kan niet los worden gezien van haar rol als de primaire opvoeder van haar kinderen.” [18]

Het zou interessant zijn om ook in andere pluriforme samenlevingen onderzoek te doen naar de religiekeuze van kinderen uit gemengde huwelijken. Mocht daaruit eveneens blijken dat kinderen vaker het geloof van hun moeder aannemen, dan zou dus ook dit argument tegen het huwelijk van een moslimvrouw met een niet-moslim vervallen.

Mogelijkheden

Het voorgaande laat zien dat er nogal wat zwaktes zitten in de argumenten die traditioneel aangevoerd worden tegen een huwelijk van een moslimvrouw met een niet-moslim. Enkele moslimgeleerden zijn dan ook tot de conclusie gekomen dat er vanuit de islam gezien wel meer mogelijkheden hiertoe zijn dan vaak wordt gedacht. Khaleel Mohammed en de Syrische imam Muhammad Habash (directeur van het Islamic Studies Centre in Damascus) bijvoorbeeld vinden dat een huwelijk van een moslimvrouw met een niet-moslim wel kan, op voorwaarde dat beide partners elkaars geloof respecteren en de ander niet dwingen om zich te bekeren.[19]

Sommige moslimgeleerden gaan nog iets verder en stellen dat vanuit de islamitische wet een huwelijk tussen een moslimvrouw en een joodse of christelijke man gewoon is toegestaan. Zo heeft de Soedanese islamistische leider Hassan Turabi een fatwa afgegeven waarin hij stelt dat “dat het huwelijk tussen een moslimvrouw en een niet-moslimman geldig is, omdat er in de Koran of soenna niets is dat zich daartegen verzet” en hij “met geen woord iets over een verbod van zo’n huwelijk [kon] vinden in de Koran of de soenna.”[20]

In Amerika en Engeland is het zelfs mogelijk voor moslimvrouwen om een huwelijk met niet-moslimman te laten sluiten door een imam. Khaleel Mohammed is namelijk bereid om een dergelijke huwelijksceremonie te verrichten.[21] Ook imam Taj Hargey van het Muslim Educational Centre of Oxford verricht huwelijksdiensten voor moslima’s zonder dat hun christelijke of joodse partners zich eerst tot de islam moeten bekeren, en verantwoordt dit als volgt: “Er is geen vers in de Heilige Koran dat moslimvrouwen verbiedt om met niet-islamitische mannen te trouwen. De Almachtige God zou expliciete richtlijnen hebben geopenbaard als het moslimvrouwen niet toegestaan was ​​om buiten het geloof te trouwen.”[22] Zo sloot hij het huwelijk van de Britse Salma en de Nederlandse Pim. Pim is christen en wilde zich niet voor de schijn tot de islam bekeren. Salma, een praktiserende moslima, werd door imam Hargey gerustgesteld dat ze nog steeds een gelovige moslim kon blijven: “Dat betekende heel veel voor mij”, zegt ze: “Het heeft me dichter bij God gebracht en mijn innerlijke conflict weggenomen.”[23] In Engeland en Wales waren er in 2001 meer dan 4.200 moslimvrouwen getrouwd met een christelijke man, en daarnaast nog een aantal met een man van een ander geloof.[24]

Ook in Nederland lijken moslims zich steeds minder aan de traditionele geleerden gelegen te laten liggen, en in plaats daarvan hun eigen conclusies te trekken. In het recent verschenen rapport Moslim in Nederland 2012 concludeert het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) dat trouwen binnen de religieuze groep voor veel moslims erg belangrijk blijft, aangezien een ruime meerderheid van de Turks-Nederlandse en Marokkaans-Nederlandse moslims, namelijk respectievelijk 64 en 76 procent, het vervelend vindt wanneer hun dochter zou trouwen met iemand van een ander geloof.[25] Maar wat ik veel opvallender vind is dat toch ook een aanzienlijk deel, namelijk 36 procent van de Turks-Nederlandse en 24 procent van de Marokkaans-Nederlandse moslims, dat blijkbaar niet vervelend vindt, of er op zijn minst neutraal tegenover staat…

Conclusie
De argumenten die traditioneel aangevoerd worden tegen huwelijken van moslimvrouwen met niet-moslims, zijn niet sterk en soms zelfs niet houdbaar. Zo bevat de Koran geen algemeen verbod voor moslimvrouwen om met niet-moslims te trouwen. Ook kan beargumenteerd worden dat de toestemming die de Koran aan moslimmannen geeft om met joden en of christenen te trouwen, ook voor moslimvrouwen bedoeld kan zijn. Verder blijken de veronderstellingen dat moslimvrouwen in een huwelijk met een joodse of christelijke man in hun geloof onderdrukt zouden worden, en dat kinderen uit een dergelijk huwelijk tot niet-moslims zouden opgroeien, in de praktijk niet altijd uit te komen. De islam biedt moslimvrouwen dus meer ruimte voor een huwelijk met een niet-moslimman dan vaak wordt beweerd of gedacht.

Pé Mullenders (1964) is sociologe en is werkzaam als (kwalitatief) onderzoeker op het gebied van gezondheidszorg en sociale zekerheid. Van 2002 tot 2007 was ze bestuurslid van moslimvrouwenorganisatie Al Nisa, en van 2002 tot 2010 (eind)redacteur van het gelijknamige maandblad. De artikelen die zij daarin nog steeds publiceert, gaan vooral over islam en de rechten van vrouwen, en worden getypeerd door een kritische en onafhankelijke analyse van (vrouwonvriendelijke toepassingen en interpretaties van) islamitische bronnen. Dit artikel werd eerder geplaatst in: Al Nisa, Islamitisch maandblad voor vrouwen, 32e jaargang (2013), nr. 6, p. 5-13.


[1] Elma Kronemeijer. ‘Een andere weg: Moslima’s met niet-moslimpartners’. In: Al Nisa, Islamitisch maandblad voor vrouwen, 29ste jaargang (2011), nr. 11, p. 23-26.

[2] Khaled Abou El Fadl. ‘On Christian Men marrying Muslim Women’. Op: http://www.scholarofthehouse.org/oninma.html. Zie ook Yasir Qadhi in: ‘This House believes that Muslim women should be free to marry anyone they choose’, 25 mei 2009, in: The Doha Debates. Op: http://www.thedohadebates.com/debates/item/?d=50&s=5&mode=transcript (alle geciteerde websites zijn gezien op 27 januari 2013).

[3] Alex B. Leeman: ‘Interfaith Marriage in Islam: An Examination of the Legal Theory Behind the Traditional and Reformist Positions’. In: Indiana Law Journal, 2009; 84(2): p. 743-771, hier p. 754-757 en 762. Op: http://www.repository.law.indiana.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1113&context=ilj en Kecia Ali: Sexual Ethics and Islam; Feminist Reflections on Qur’an, Hadith and Jurisprudence. Oxford, Oneworld, 2006, p. 14.

[4] Gebruikte Koranvertaling: De Koran. Een weergave van de betekenis van de Arabische tekst in het Nederlands door Fred Leemhuis. Houten, Het Wereldvenster, 1990 (4e druk).

[5] Leeman (2009), p. 764.

[6] Ali (2006), p. 20.

[7] Mohammad Ali Syed: The Position of Women in Islam; A Progressive View. Albany, State University of New York Press, 2004, p. 45. Zie ook Muhammad Habash in: The Doha Debates (2009) en Nuryamin Aini in: ‘Nuryamin Aini, MA: The Empirical Facts of Interfaith Marriage’, 22 juni 2003. Op: http://islamlib.com/en/article/the-empirical-facts-of-interfaith-marriage en in: Hendrik Jan Bakker: ‘Mag een moslima een andersgelovige trouwen?’, 5 juli 2010. Op: http://www.nieuwwij.nl/index.php?pageID=13&messageID=5108.

[8] Ali (2006), p. 21.

[9] In de Koran wordt herhaaldelijk de term ‘mensen van het boek’ (ahlil kitaab) gebruikt. De meeste islamitische geleerden interpreteren dit als ‘joden en christenen’. Sommigen interpreteren het echter breder en rekenen bijvoorbeeld ook hindoes en boeddhisten daartoe. Zie: Syed (2004), p. 46 en IVISEP (Instituut voor islamitische studies en publicaties): Huwelijk van moslims met niet-moslims. Paramaribo, 2012. Op: http://ivisep.org/index.php?option=com_content&view=article&id=640:huwelijk-niet-moslims&catid=15:interreligieus&Itemid=26.

[10] “De verzen 4:23-24 behandelen de categorieën van vrouwen, die voor de man verboden zijn om mee te trouwen (moeder, dochters, zusters, enz.). Het is logisch dat deze verboden ook voor moslimvrouwen gelden; ook dezen mogen derhalve niet trouwen met hun vaders, zonen, broers, enz., ook al staat dit niet uitdrukkelijk in het vers vermeld.” IVISEP (2012). Zie ook: Ali (2006), p. 20 en Imam Khaleel Mohammed’s defense of inter-faith marriage. Op: https://www.irshadmanji.com/sites/default/files/Eng_BothPages.pdf.

[11] IVISEP (2012).

[12] Imam Khaleel Mohammed’s defense of inter-faith marriage. Zie ook Abou El Fadl, Syed (2004), p. 47 en imam Taj Hargey in: Rudabah Abbass: ‘Halal’ interfaith unions rise among UK women. Some religious leaders are coming to terms with rising numbers of Muslim-Christian couples in the UK’, 31 december 2012. Op:  http://www.aljazeera.com/indepth/features/2012/12/2012122795639455824.html.

[13] Abou El Fadl, The Doha Debates (2009), Imam Khaleel Mohammed’s defense of inter-faith marriage en IVISEP (2012).

[14] Leeman (2009), p. 758.

[15] Ali (2006), p. 21.

[16] Imam Khaleel Mohammed’s defense of inter-faith marriage, Leeman (2009), p. 762-763, ‘Nuryamin Aini, MA: The Empirical Facts of Interfaith Marriage’ (2003) en Bakker (2010).

[17] Abou El Fadl, Bakker (2010) en Imam Khaleel Mohammed’s defense of inter-faith marriage.

[19] Imam Khaleel Mohammed’s defense of inter-faith marriage en The Doha Debates (2009). Zie ook Leeman (2009), p. 762-763.

[20] Imam Mohamed Imam: ‘Asharq Al-Awsat Interviews Sudanese Islamist leader Dr. Hassan Turabi’, 24 april 2006. Op: http://www.asharq-e.com/news.asp?id=4678. Zie ook Leeman (2009), p. 763, Syed (2004), p. 47 en IVISEP (2012).

[21] Imam Khaleel Mohammed’s defense of inter-faith marriage.

[22] Abbass (2012).

[23] Abbass (2012).

[24] Christian Muslim Forum: When Two Faiths Meet: Marriage, Family and Pastoral Care. Ethical Principles for Ministers, Imams and other faith leaders. Londen, CMF, 2012, p. 14. Op: http://www.christianmuslimforum.org/images/When%20Two%20Faiths%20Meet%20guidelines.pdf.

[25] Mieke Maliepaard en Mérove Gijsberts: Moslim in Nederland 2012. Den Haag, SCP, 2012, p. 17 en 83. Op: https://www.scp.nl/Publicaties/Alle_publicaties/Publicaties_2012/Moslim_in_Nederland_2012.

Geplaatst in: Verdieping

RSSReacties (27)

Geef een reactie | Trackback URL

  1. Jaap Neerken zegt:

    Dit lijkt me een verfrissende blik op een vastzittend stukje wetticisme. Mooi gedocumenteerd en dapper.
    Ik kijk naar islam als christen en geïnteresseerde buitenstaander. Het valt me op dat u, mevrouw Mullenders, pleit voor een historisch kritische interpretatie van de Kor’an. De onderliggende gedachte, dat God zelf spreekt in Zijn Kor’an laat u intact.
    Van daaruit accepteert u de gedachte dat mensenkinderen het beste moslim kunnen zijn, anders tenminste mensen van het boek en liever geen polytheïsten, klopt dat?
    Zo rijst bij mij de vraag: Als mijn dochter een leuke moslim trouwt en hun kindje wordt christen, of boeddhist. Vindt God dat vervelend?
    Nogmaals: mooi, zorgvuldig artikel. Graag citeer ik hieruit in mijn reader voor de leelingen van onze school.

  2. Anoniem zegt:

    Een uitgebreide discussie wil ik niet aangaan met allerlei Verzen, maar uw premis dat het verbod van het trouwen van moslima’s met niet-moslims zou bestaan uit zwakke en zelfs niet houdbare argumenten, is gebaseerd op het geen dat u Christenen en Joden niet schaart onder ‘mushrikun’ en ‘kuffar’.
    Dit is een onderwerp op zichzelf, maar voor het deel van de moslims(geleerden) die hedendaagse Christenen en Joden wel scharen onder de mushrikun en kuffar, staat het verbod van het trouwens van moslima’s en niet moslims a.h.v. de genoemde twee verzen weldegelijk als een huis.

    Als er al dus iets dergelijks veronderstelt gaat worden, is het op zijn minst gepast om aan te geven onder welke zienswijze dat zo zou zijn.

  3. Brad zegt:

    Met alle respect maar heeft u dat onderzoek van Drs. Nuryamin Aini heel zorgvuldig nagekeken?

    Voor zover ik begreep heeft zij dit geconcludeerd op basis van censusdata. Na enige ervaring in het betreffende land zouden hier gelijk belletjes moeten gaan rinkelen.

    Zoek de procedures/eisen eens na om te huwen en van geloof te veranderen in die steden, en de bijbehorende kosten (en dan laten we de kosten van ambtenaren omkopen even weg)… en hoe opvallend zijn de resultaten dan nog?

  4. Brad zegt:

    Los daarvan ben ik geïnteresseerd in hoe u de data van Aini precies interpreteert (of nog beter, verkregen heeft, want mij is het nooit gelukt behalve wat vage internet-tabelletjes die niet te vatten zijn en daarnaast gebaseerd zijn op statistiekjes van een paar honderd man – hoe dat precies kan uit censusdata van een bevolking van 135 miljoen op alleen Java is mij een raadsel).

  5. Brad zegt:

    Ik vergat te vermelden dat je link (bronvermelding) het niet doet en de vertaling overduidelijk geen primaire bron is – m.a.w. waar is het onderzoek wat zij heeft uitgevoerd: de methode, de aantallen, etc. en hoe werkt die dubieuze tabel nou eigenlijk precies? Wat bedoelt ze met die percentages?

  6. Richard zegt:

    Mooie uiteenzetting, dank!

    @dhr Neerken;
    Als u denkt dat de Qur’an zegt dat mensen het beste moslim kunnen zijn, dan moet u weten wat ‘moslims’ denken dat moslim zijn betekent. Mijn mening; een overgegevene aan God (arabische christenen delen de naam Allah met de moslims). Ik zei vroeger dan ook dat ik probeerde moslim te zijn… En dat sommige christenen wellicht als onderdaan of overgegevene gezien worden..(2:62). God weet het. Probleem is dat wij mensen nogal veel door God gegeven drempels hebben om ons over te geven. Is natuurlijk ook niet niets en ik probeer er aan te blijven werken, hoe moeilijk ik het ook vind dat andere mensen die zich overgegeven noemen aan God, zich zo ‘onmenselijk kunnen gedragen). Leuk dat u geinteresseerd bent.

    Mooie uitleg over religie/manier van leven en islam ihkv vers 5:3, helaas in het engels; http://www.islamicity.com/articles/Articles.asp?ref=IC0707-3329

  7. Niraja zegt:

    Ik heb een kleinschalig onderzoek gedaan naar jongeren van wie de ouders een gemengd huwelijk hadden. Daaruit bleek dat ongeacht welke van de twee ouders moslim was, de islam een dominante factor in het gezin was en bijna alle kinderen zelf ook moslim waren. Ongeacht of het de moeder of de vader was die moslim is.

  8. Hendrik Jan zegt:

    Beste Brad, voor een artikel als dit is het niet zo belangrijk om alle details van dat onderzoek van Aini te kennen, maar volstaat de conclusie dat de man op gebied van religie niet altijd dominant hoeft te zijn. Als de cijfers daar geen aanleiding toe gegeven hadden, had Aini die conclusie heus niet getrokken. Het is jammer dat er zo’n taboe op dit onderwerp rust dat dit soort onderzoek geen vervolg kan krijgen.

    En Niraja: deed u dat onderzoek in Nederland? Ik kan me die uitkomst voorstellen omdat degene met een moslimachtergrond vaak sterker met de religie verbonden zal zijn dan de andere partner. Hoe vaak komt het voor dat een geseculariseerde moslim met een actief belijdende christen of hindoe trouwt, en hoe zit het dan met de religie van de kinderen?

  9. Brad zegt:

    @Hendrik Jan: je schrijft “Als de cijfers daar geen aanleiding toe gegeven hadden, had Aini die conclusie heus niet getrokken.”

    Diederik Stapel niveau :) Een conclusie getrokken in een artikel dat in geen enkel tijdschrift is gepubliceerd op basis van onbetrouwbare data.

  10. Hendrik Jan zegt:

    Ach, Diederik Stapel publiceerde veel en viel toch door de mand. Publicatie geeft geen garanties. Er wordt ook veel waardevols niet gepubliceerd. Die tijdschriften hebben zo hun eigen agenda’s.

  11. Brad zegt:

    Die interviews staan weinig details in, maar ik heb de oorspronkelijke publicaties en daar staat ook al weinig in. Met weinig bedoel ik:

    – wat is de leeftijd van de kinderen? 0-120 jaar? Waar komt deze data vandaan? Hebben de kinderen er enige keus in? Gaat het hier gewoon om een paspoortregistratie of ‘religiositeit’ ? (Census-data suggereert het 1e en dat is absoluut niet hetzelfde als religiositeit!)
    – Waarom zijn het niet dezelfde groepen? (NB in 2000 zijn er maar 83 kinderen meegenomen)
    – hoe kan de data zo *totaal* veranderen tussen 1990 en 2000?
    – Hoe registreert de overheid deze gegevens?
    – Is er rekening mee gehouden dat in Indonesië discriminatie doodgewoon is en een bedrijf dus mensen mag weigeren die niet hetzelfde geloof hebben als de rest vd werknemers? Dit is zeker een factor bij het inschrijven van het kind! (Sterker nog, bestaat volgens mij zelfs een documentaire over)
    – Omdat de tabel niet wordt toegelicht is het onduidelijk wat er nu precies instaat: stel dat de vrouw in 1980 islamitisch was en de man niet. Dan is volgens de tabel 77% van de kinderen islamitisch. Maar dan zou de man vervolgens in 1 van de volgende categorieën moeten staan en die percentages zouden dan af te leiden zijn. Als ik dat probeer dan klopt het niet, m.a.w. de tabel is niet te lezen op die manier!

    Kortom.. hoe serieus moeten we dit nemen.. je kan zo nog wel 30 vraagtekens hierbij zetten.

  12. Samira zegt:

    Dit vind ik echt onzin. Zo is het niet zo dat man vanzelfsprekend het hoofd van het gezin is kwa inkomen. Meestal is het ook zo dat de vrouwen die met niet moslims trouwen hoogopgeleide vrouwen zijn. Zij komen meer met westerse mannen in aanraking. Zoals ik vaker moeite heb met zwakke argumenten om vrouwen te discrimineren. Vind ik dat wat een man mag ook een vrouw moet mogen. Dat is gewoon het gebruik van common sense. En dat Allah dit zo gewild heeft zal best zou zijn vanuit het perspectief van de geleerden, want geleerden zyn mannen binnen de islam.

  13. kamal zegt:

    @samira

    Er staat toch duidelijk gericht naar mannen dat het voor hun toegestaan is om met vrouwen van het geloof te trouwen. Er stond geen mannen en vrouwen of ”jullie”.

    En je gedoe van ”common sense” en ”En dat Allah dit zo gewild heeft zal best ”zegt eigenlijk al genoeg over jou. Het ging over de islam en of het toegestaan was of niet, en niet om jouw specifieke ”common sense”….

  14. Dudu zegt:

    Er wordt geschreven dat er geen hadis zijn ipv verbieden van een huwelijk tussen een moslima en een non_moslim man. Hz. Zeynap was ook getrouwd met haar neef die geen moslim was. Toen Hz.Zaynap in madina zat, zei onze profeet Mohammed savs tegen haar dat haar man niet halal was voor haar, omdat haar man niet moslim was??? Nadat hij moslim werd, heeft onze profeet opnieuw hen doen trouwen.

  15. Anoniem zegt:

    @Dudu op welke hadith baseer je dat? Geef mij nadere infomatie want ik kan het niet vinden?

  16. jaouad zegt:

    Dit kun je geen wetenschappenlijk onderzoek noemen. Mevrouw heeft al een mening gevormd en daarop een conclusie getrokken. Daarna is zij artikelen gaan zoeken die haar eigen conclusie onderbouwen. Het eerste wat een moslim en moslima is je onvoorwaardelijk overgeven aan de wetten van allah en de sunah van de profeet. U eigen mening en waardes moeten daaraan onderschikt zijn. Verder bepaalde dingen zijn door de profeet niet verder toelicht omdat de quran daar helder over is. Alleen zwakgelovige en een ongelovige accepteren dat niet. Dit onderzoekjes komen voor bijvoorbeeld een drugsdealer die vindt dat allah drugs niet expliciet verbied. Feit blijft dat meer dan 99% van de geleerden over dit onderwerp geen twijfel hebben.

  17. Ben zegt:

    Is er een “afwijking” van de regels mogelijk, zodat een moslima met een christelijke man kan trouwen?
    Als alles goed is doorgesproken, en het geen problemen voor (toekomstige) opvoeding gaat geven.
    Man en vrouw houden oprecht van elkaar, maar willen (zonder te verwachten problemen) hun “eigen” geloof aanhouden.
    Zijn er grote “familie” problemen te verwachten? Of is acceptatie mogelijk?
    Dank voor uw antwoord.

  18. Asalamu calaykum waraxmatu

    Eerste is om saluut begrouten na echt goed, maar ik kan de taal Nederland is naar school gaan en hoopt niet praten ok goed te zegen dat ik van harte welkome om de oorzaak de begrijpen, als opties Spijtig zorgwekkend dankzij is voor een reactie insha allah

  19. Ben zegt:

    Geen antwoord op mijn serieuze, graag anonieme vraag over de liefde van mijn leven? 20 april

  20. Ben zegt:

    In de Koran wordt herhaaldelijk de term ‘mensen van het boek’ (ahlil kitaab) gebruikt. De meeste islamitische geleerden interpreteren dit als ‘joden en christenen’.

    Lütfen, İslam Hocası bana bir cevab gönderebilecek misin?
    Ben heyecanlı bekliyorum. Teşekkürler.

  21. Rosalinda zegt:

    Beste Ben,

    Ik weet dat er progressieve imams en imama’s zijn die wel huwelijken inzegenen tussen een christelijke man en een islamitische vrouw. Ik denk dat je je het best tot die imams en imama’s kunt wenden.

    Zie de Noord-Amerikaanse organisatie Muslims for Progressive Values: http://www.mpvusa.org/

    Deze imams en imama’s zijn echter overal dungezaaid, maar misschien kan MPV je via zijn internationale contacten verder helpen.

    Groet en succes,

    Rosalinda.

  22. Nasiha zegt:

    Elk mens is gelijk en heeft het recht om eigen keuzes te maken. Trouwen mag je dus met iedereen zolang het je eigen keuze is! Onderscheid maken tussen mannen en vrouwen is discriminatie en moet zo snel mogelijk de wereld uit geholpen worden. Gelijke rechten voor iedereen!

  23. peter zegt:

    Beste Ben,

    Ik herken je probleem. Ik ben ruim 2 jaar samen met een geweldige Turkse vrouw. Ook gezocht naar mogelijkheden binnen de regeltjes van de islam en op bovenstaand artikel uitgekomen. Wij hebben ons hart gevolgd want er is geen eensluidend antwoord, al zullen sommigen dat wel beweren. Ik ben geen moslim en ga dat ook niet worden. Dan zou ik haar, haar familie en mezelf in de maling nemen. Ik laat haar volkomen vrij in haar geloofsbeleving. Druk vanuit de omgeving is er altijd. Daar zal je mee moeten leven. Dat zou ook zo zijn als je zou bekeren. De reden dat het niet zou mogen is m.i achterhaald door de tijd, net als bijvoorbeeld slavernij. Echte liefde kan nooit haram zijn in mijn ogen. Succes!

  24. R zegt:

    Assalaam alaikoem, broeders en zusters,

    Ik ben het er niet mee eens, in de koran word in h2 al baqarah – v221 duidelijk vermeld dat hij/zij niet huwt met een afgodendienaar/afgodenienares.

    Katholieke kerk bestaat al 300 jaar voor dat jezus chr (vzmh)bestond. En zij eerde de zonnegod – Sol Invictus (staat op hun website) Deze werd gediend in de tijd van het Romeinse rijk. In die tijd werden mannen zonen van god toen al genoemd. Dus werkelijk is Jezus chr (vzmh) een katholiek, NEE.

    Zonnegod was jarig op 25 dec 325 AD en het was het kortste dag van het jaar en daarom heeft het coincil Cath. Ch. besloten samen met de romeinse rijk om Jezus chr geboorte en zonnegod verjaardag in 1 dag te vieren.
    En dat word gevierd in heden als Kerstmis.

    Gospel of John chapter 16 verse 12-14:

    “I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth is
    come, he will guide you unto all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will shew you things to come. He shall glorify me”

    Met deze bovenstaande tekst word bedoeld dat Jezus chr (vzmh) zegt dat zijn opvolger Prof Moh. (vzmh) moet volgen.

    Dus katholieke mensen dienen beelden en vereren het en dat is verboden. Ook volgens de 10 geboden van prof mozes, jezus en prof moh. Word er in 1 van de 10 geboden gezegt;; aanbid geen goden naast

    Dat is de reden Ik ben het er niet mee eens, in de koran word in h2 al baqarah – v221 duidelijk vermeld dat hij/zij niet huwt met een afgodendienaar/afgodenienares.

    Katholieke kerk bestaat al 300 jaar voor dat jezus chr (vzmh)bestond. En zij eerde de zonnegod – Sol Invictus (staat op hun website) Deze werd gediend in de tijd van het Romeinse rijk. In die tijd werden mannen zonen van god toen al genoemd. Dus werkelijk is Jezus chr (vzmh) een katholiek, NEE.

    Zonnegod was jarig op 25 dec 325 AD en het was het kortste dag van het jaar en daarom heeft het coincil Cath. Ch. besloten samen met de romeinse rijk om Jezus chr geboorte en zonnegod verjaardag in 1 dag te vieren.
    En dat word gevierd in heden als Kerstmis.

    Gospel of John chapter 16 verse 12-14:

    “I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now. Howbeit when he, the Spirit of truth is
    come, he will guide you unto all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will shew you things to come. He shall glorify me”

    Met deze bovenstaande tekst word bedoeld dat Jezus chr (vzmh) zegt dat zijn opvolger Prof Moh. (vzmh) moet volgen.

    Dus katholieke mensen dienen beelden en vereren het en dat is verboden. Ook volgens de 10 geboden van prof mozes, jezus en prof moh. Word er in 1 van de 10 geboden gezegt;; Gij zult geen andere goden naast mijn aangezicht hebben.

    Dus hoe wilt een kathalieke man/vrouw trouwen met een monotoistische gelovige?

    Ik weet dat God/Allah heel duidelijk is in alle heilige boeken. Dat beiden partners in 1 god moeten geloven en zo ook beiden ook een goede hiernamaals leven kunnen leiden.

    Even terug op dat stuk van Romeinse Rijk- onstaan van de kath kerk. Jezus chr (vzmh) kan nooit de zoon zijn van god. Anders zou (1ste mens) Adam een grotere zoon moeten zijn, omdat hij helemaal geen moeder en vader heeft.

    Allah heeft 99 schone namen/attributen en kan geen vader( arabisch- abb) genoemd worden omdat er volgens geleerden te veel verwarring zou ontstaan daarom heet hij God (arabisch- Rabb)

    Ik hoop jullie die mijn tekst gelezen hebben ook onderzoek gaan doen wat echt onstaan is van katholieke kerk wikipedia en ontstaan van monotoistisch godsdienst.

    Salaam alaikoem broeders en zusters

  25. noodkreet zegt:

    Wie weet een imam in Nederland die een gelovige met een niet gelovige trouwt?

  26. Jan M ahmood Beerenhout zegt:

    Waarom zoekt u een imam om u te trouwen? Voor een geldig huwelijk heeft u in Nederland een (B)ABS,= (Buitengewoon) Ambtenaar der Burgerlijke Stand nodig. Een huwelijk slechts gesloten door een imam, door wie dan ook aangesteld, is altijd ongeldig. U kan wel een gemeentebestuur vragen om een imam via de rechtbank tot BABS te benoemen

Geef een reactie

Spelregels:
Voordat reacties worden geplaatst, worden ze getoetst aan de volgende criteria:
  1. Wees kritisch: Reageer inhoudelijk en niet op de persoon en onderbouw je reactie zoveel mogelijk met argumenten. Verwijs waar mogelijk naar concrete feiten en/of voorbeelden.
  2. Wees verfrissend: Geef vooral originele, frisse reacties die een nieuwe of andere kijk op het onderwerp geven. Wees kort (maximaal 400 woorden), krachtig en blijf bij het onderwerp (ontopic).
  3. Wees genuanceerd: Generaliseer niet waar dat niet past. Vermijd zwart-wit voorstellingen en wij-zij denken. Discriminerende, beledigende en (be)dreigende uitingen zijn niet toegestaan.

Current month ye@r day *

  • Advertentie